Week van gebed

De Raad van Kerken en Missie Nederland kennen een lange gebedstraditie die teruggaat op initiatieven van ruim 150 jaar geleden. Wereldwijd bidden miljoenen christenen mee. Door samen te bidden blijken zij onderlinge verwantschap te ervaren. Tegelijk tonen ze hun verantwoordelijkheid voor anderen door de problemen van de samenleving in de voorbeden een plek te geven. Afgelopen jaar hebben in Nederland naar schatting zo’n 200.000 mensen meegedaan met het initiatief.

Week van gebed voor eenheid 2021: #blijfinmijnliefde

#blijfinmijnliefde. Dat is de oproep die van 17 t/m 24 januari 2021 centraal staat tijdens de Week van gebed voor eenheid van christenen. Het is een oproep van Jezus Christus zelf uit het evangelie volgens Johannes.
Zusters uit de oecumenische kloostergemeenschap in Grandchamp (Zwitserland) wijzen op de verbondenheid met Christus als bron van de vrucht van eenheid. Deze gemeenschap, die het materiaal van de gebedsweek dit jaar voorbereidde, wijdt zichzelf al sinds haar ontstaan aan eenheid en gebed.

Blijf in mijn liefde en je zult veel vrucht dragen

Jezus Christus zei tegen zijn discipelen: ‘Blijf in mijn liefde en je zult veel vrucht dragen.’ Hij blijft in de liefde van de Vader en wil niets liever dan die met ons delen. Hiervoor gebruikt Hij het beeld van de wijnstok. Hij is de wijnstok en de Vader de wijnbouwer. Die snoeit ons en maakt ons heel, zodat wij hem kunnen eren en vrucht dragen. Vrucht die zichtbaar wordt in eenheid. Dat is wat we hopen dat er in deze Week van Gebed gebeurt.

Verbinding met jezelf

Wij zijn vaak verre van één. Onze lichamen en harten worden in verschillende richtingen getrokken. Ons verlangen is echter om één te zijn met onszelf en verbonden met Christus. ‘Blijf in Mij, dan blijf Ik in jullie,’ zegt Jezus. Een leven uit één stuk vraagt om zelfacceptatie, verzoening met onze persoonlijke en geërfde geschiedenis.
In Christus blijven is een innerlijke houding die in de loop der tijd wortel schiet in ons. Het vraagt ruimte om te groeien. Het kan verstikt worden door de zorg voor ons levensonderhoud en wordt bedreigd door afleiding, lawaai, drukte en de uitdagingen van het leven.

Verbinding met Christus

‘De grootheid van mijn Vader zal zichtbaar worden wanneer jullie veel vrucht dragen.’ Los van de wijnstok kunnen we geen vrucht dragen. Het sap, het leven van Jezus dat door ons heen stroomt, brengt vruchten voort. Daarom moeten we in zijn liefde blijven.
Als we naar Jezus luisteren, stroomt zijn leven door ons heen. Hij nodigt ons uit om zijn Woord in ons te laten blijven. Dan zal alles wat we vragen gebeuren. Door zijn woord dragen we vrucht. Als persoon, als gemeente, als gehele kerk willen we één zijn met Christus en zijn gebod bewaren om elkaar lief te hebben zoals Hij ons heeft liefgehad.

Verbinding met anderen

Verbondenheid met Christus vraagt om verbondenheid met anderen. Dorotheüs van Gaza, een monnik uit Palestina in de zesde eeuw, verwoordde dit als volgt:

Stel je een cirkel met een middelpunt voor. En stel je voor dat die cirkel de wereld is, met God als centrum. In de cirkel lopen lijnen vanaf de buitenkant naar het centrum. Deze stralen zijn de verschillende wegen of manieren waarop mensen leven. Naarmate mensen die God willen naderen, dichter bij het middelpunt komen, komen ze ook dichter bij elkaar: hoe dichter bij elkaar, hoe dichter bij God. Hetzelfde geldt als we ons van God afkeren en ons naar buiten toe terugtrekken. Dan wordt duidelijk dat hoe meer we ons van God af keren, hoe meer we ons van elkaar afkeren.

Verdeeldheid onder christenen zorgt ervoor dat we ook verder van God verwijderd raken. Veel christenen, die hier verdriet om hebben, bidden tot God om het herstel van de eenheid waar Jezus zelf ook voor bad (zie Johannes 17). Zijn gebed is een uitnodiging om je tot hem te keren en dichter bij elkaar te komen. Dat vereist opoffering, maar we worden hierbij gesteund door het gebed van Christus zelf.

Verbinding met de wereld

Hoewel wij als christenen in Christus’ liefde leven, leven we ook in een schepping die zucht terwijl ze wacht om te worden bevrijd (zie Romeinen 8). In de wereld zien we het kwaad van lijden en conflicten. Door solidair te zijn met hen die lijden, laten we de liefde van Christus door ons heen stromen. Het wonder van Pasen draagt vrucht in ons als we onze broeders en zusters liefde aanbieden en hoop in deze wereld koesteren. Spiritualiteit en solidariteit zijn met elkaar verbonden. Door in Christus te blijven, ontvangen wij de kracht en wijsheid om op te treden tegen onrechtvaardige en onderdrukkende systemen. We zien onszelf als broeders en zusters van alle mensen en gaan op een nieuwe manier leven, met oog voor de hele schepping.

Zijbalk-Week-van-Gebed-2020

Week van Gebed 2020 : Buitengewoon

Het buitengewone staat centraal tijdens de Week van Gebed voor de eenheid. Van 19 t/m 26 januari 2020 bidden we dagelijks aan de hand van het thema Buitengewoon. Geïnspireerd door de buitengewone vriendelijkheid die in Handelingen 28 naar voren komt, daagt de Week van Gebed ons uit om te streven naar meer dan het gewone.

De centrale Bijbeltekst voor de gebedsweek komt in 2020 uit het laatste deel van het boek Handelingen, hoofdstuk 27 vanaf vers 18 tot hoofdstuk 28 vers 10. Hierin is te lezen hoe Paulus en zijn reisgenoten schipbreuk lijden op Malta, en daar met buitengewone vriendelijkheid opgevangen worden. Deze gebeurtenis markeert het moment waarop het evangelie het eiland bereikt. Op 10 februari wordt deze gebeurtenis nog altijd door de christenen op Malta herdacht en gevierd. Zij hebben dit jaar het materiaal voor de gebedsweek voorbereid. Dit terwijl de samenleving voorheen juist gekenmerkt werd door samenwerking en solidariteit. Deze thematiek sluit prachtig aan bij de Week van Gebed voor de eenheid.

In het verhaal van Paulus’ schipbreuk zijn verschillende glimpen van het buitengewone waar te nemen. Het begint al tijdens de storm, die het schip uiteindelijk ten onder doet gaan. Terwijl de opvarenden vrezen voor hun leven en de bemanning er alles aan doet om het schip varende te houden, is de rust van Paulus opmerkelijk. Hij weet dat zijn leven veilig is in de handen van God. Een engel had hem dat zelf verteld. Het is vanuit dit geloof in God en het vertrouwen op Zijn leiding dat hij ook zijn medereizigers hoop kan bieden op de goede afloop. In de onrust die ook deze wereld en de levens van haar bewoners kan tekenen, mogen wij die Christus volgen, brengers van hoop zijn.

Dat neemt niet weg dat een situatie op het moment zelf zorgwekkend kan zijn. Juist in dergelijke beangstigende omstandigheden kunnen de spanningen hoog oplopen. In het verhaal zijn er verschillende groepen aan boord: de bemanningsleden van het schip, een Romeinse Centurion met zijn soldaten en de gevangenen die zij vervoeren. Groepen die nu niet bepaald gelijk aan elkaar zijn. Maar Paulus weet wonderwel de vrede tussen de groepen te waarborgen. Hij houdt ze voor dat de omstandigheden hen samenbinden en onder zijn leiding delen ze met elkaar het brood.

Wanneer Paulus en zijn reisgenoten ten slotte stranden op Malta, wordt hen daar buitengewone vriendelijkheid betoond door de eilandbewoners. Hun anders-zijn vormt daarbij geen belemmering. Er wordt een vuur aangelegd waaraan ze zich kunnen verwarmen en drogen. Ze krijgen voedsel om hun honger te stillen. Ondanks het feit dat de eilandbewoners Christus niet kenden, werd Zijn liefde toch zichtbaar in hun handelen.

Dit mag ons inspireren. Allereerst om te leren gastvrijheid te ontvangen. Het is soms comfortabeler om de helpende hand te bieden dan ‘m aan te nemen. Zeker christenen hebben vaak de neiging om vooral uit te willen delen. Dit verhaal laat echter zien dat Christus ook werkzaam is in en door anderen. Zien wij dat? Willen wij van anderen ontvangen?

Maar natuurlijk worden we ook opgeroepen om zelf vrijgevig te zijn voor degene die dat nodig heeft. Niet alleen aan degenen die op ons lijken, maar ook aan hen die niet onze taal, cultuur of ons geloof delen. Juist in deze tijd denken we daarbij ook aan hen die na een angstige tocht over dezelfde zeeën als Paulus op de kust van Europa stranden. Migranten die op de vlucht voor geweld en armoede ook in Nederland aankomen. De vraag aan ons is hoe we met hen omgaan. Zijn wij buitengewoon vriendelijk voor hen? Betonen wij hen Christus’ liefde?

Tijdens deze gebedsweek volgen we Paulus op zijn reis. Iedere dag zoeken we naar het buitengewone. Zo leren we buitengewone vriendelijkheid te ontvangen én door te geven.

Voor meer informatie en het bestellen materiaal klik op deze link